Kızım Haklıydı

Vakit : Gecenin bir yarısı

Yer : Küçük bir sahil kasabası

Ben : Elli yaşında tam üç kız babası

Elimde valizim

İçinde birkaç parça eşyam var

Yüzümde yorgunluğu yılların

Aklımda hatıralar

Yakmışım gemileri

Ne karım ne çocuklar

Ne yatağım yorganım

Ne de eski dostlar

Sevdiklerim artık

Benden çok uzaktalar

Hoş yalnız sayılmam yine de

Gökte yıldızlar

Yıldızların arasında

Uçup giden umutlar

Yeryüzünde ben

Ve sahilin ürkek kedileri

Bir de bize eşlik eden

Dalga sesleri

Karşımda bir kırık tahta masa

Yanında bir akasya

Oturdum oturmasına

Ama yürek ayakta

Bir de karşı sahilin ışıkları

Bana göz kırparsa

Hele de ay dolunaysa

Gel de duygusal olma

Hayır, ne kahreden yalnızlığım

Ne heba olan yıllarım

Sorun etmem bunları

Hepsine katlanırım

Ama yüreğimden kopan

Bu feryat da ne

İlle de çocuklarım

İlle de çocuklarım

Demiştim, üç çocuğum var benim

Adları Nehir, Yağmur ve Ekin

Nehir en küçüğüm

Kırkımdan sonra bana hediye

O kadar narindir ki

Kucaklayamam doyasıya

İncinir diye

Bir yemekten

Bir de dersten kaçar

Ama bir gülsün var ya

Yüzünde güller açar

Ortancam Yağmur

En babacı odur

Sevmez pek konuşmayı

Gözleriyle anlatır

Bitimsiz sevgisi, mutluluğu, üzüntüsü

Her şey gözlerinde saklıdır

Gözlerine bakarım

Her şeyini anlarım

Ben Yağmurumu

Gözlerinde yaşarım

En büyüğüm Ekin

İlk göz ağrım, ciğerim

Ne zaman gelse aklıma

Gözümde iki damla

Bir damla sevinçten

Diğeri hüzünden

Bilirim beni çok sever de

Bir yanı mutsuzdur hep

Benim yüzümden

Hiç unutmam

Bir gün demişti ki bana

"Herkesi mutlu etmeye çalıştın ama

Sen hiç mutlu olamadın baba"

Vakit : Gecenin bir yarısı

Yer : Küçük bir sahil kasabası

Ben : Elli yaşında tam üç kız babası

Ne para pul istedim

Ne makam, ne mevki

Ne de şan, şöhret

Her devrimci gibi

Bende de mangal gibi bir yürek

Kitabımda yazmadı hiç

Kin, intikam ve nefret etmek

Bir hayvan gibi tıkıldım hücrelere

Suçum sadece insanları sevmek

Yine de bir an bile vaz geçmedim

En büyük sevincim oldu

Herkesi mutlu görmek

Ya kendim için

Bir tek küçücük hayalim vardı

Bir eş, bir arkadaş, bir yoldaş olmak

Yürekli bir kadınla

Ve birlikte yaşlanmak

Yıllanmış şarap tadında

Ama olmadı, olamadı

Niyesini bilmem, kimselere de soramadım

Ama bir gerçek var ki

Haklıydı kızım

Sevdadan yana

Ben hiç mutlu olamadım

Biliyorum ki artık

Mutluluk bana çok uzak

Bir gün

Yaşayamadığım sevda

Beyaz bir güvercin olacak

Kanatlarında tüm sevdiklerim

Gökyüzüne uçacak

Ve bütün insanları kucaklamış

Bir devrimci yürek daha

Tek başına susacak

Volkan Baykur / Eylül-2011 / Urla