Kızıl Bir Güldür Hayat

kaçıncı basamağında olursan ol yaşamın

karamsarlığa kapılıp…umutsuzluk hırkasını giyme sakın

boyun eğme kadere

çekiver ipini umutsuzluğun…ilmek ilmek sökülsün

taptaze umut çiçekleri ek gönül bahçene…gerisi gelir elbet bir gün

yenik düşmez karanlığa aydınlık

yumma güneşe gözlerini…acıları gizler karanlık

bir merdiven daya gökyüzüne

gök kuşağı topla…yıldız topla

saçlarını tara pırıl pırıl güneşin

sitem etme düşlerine yağan kara

damla damla erir elbet bir gün

susturma yüreğini

kalkar her boran her sis…her şey unutulur

en umutsuz bir anda yağan yağmur

toprakta…capcanlı bir umut olur

bir bahar dalının coşkusunu tomur tomur

sana da verir elbet bir gün

göz yaşıyla dolup taşmaz deniz

meraklanma…!

uçurtmasını yitiren çocuğun

gözyaşları kurur…üzüntüsü durur

ararsan…

ipinden kurtulmuş…serseri bir uçurtmanın özgürlük sevinci

seni de bulur…bulur elbet bir gün

yaprak ödünçtür dallarda

önemli olan…

umuttan yoksun kalıp

gözlerde ışığı söndürmemek…direnci yitirmemek

dikenli de olsa…-kızıl bir güldür hayat-

soldurmadan yaşamak yaşatmak gerek

yeşile düşman bir bahçıvana...kendini sevdirmez çiçek

yaprak yaprak ölür elbet bir gün

yık barikatları…

erit prangaları halka halka…zaman defterini kapat

dört mevsimi var…her daim kış olmaz hayat

merhaba deyip yaşama tekrar

derin bir soluk al kızıl gülden

/acıdan ıstıraptan arıtılmış

damla damla sevgiden damıtılmış/

yepyeni bir dünya yarat

insan…

yere çakılı yalnız bir ağaç değildir…tek başına rüzgârı bekleyen

karanlıkta el sallayıp…göz kırpma

yeni yol ve yüzler dene

her acıya ilâçtır sevgi…asla vazgeçme sevmekten

.

sünger çek maziye

yak ne varsa kötü gönlünün ocağında

geç karşısına sevgi kahvesini…dostluk kahvesini yudumla

umudun şefkatli kucağında

bırak…!

saçlarını okşasın rüzgâr…

apak karlar düşsün karanlıklarına…

her şafakta doğan güneşi karşıla

batarken…kızıllığını şarap şişelerine doldur yıllansın

unut sonbaharı…başka baharlar ara

çisil çisil yağmur yağsın hayat harmanına…ağaçlar tomurcuklansın

aç yüreğinin kapılarını…sen uçur bir kuş da

özgürce kanat çırpmanın tadına varsın

bahardaki uyanışı

gök kuşağındaki gülüşü…zarafetini gülün

muhteşem hazzını…

bir bebeğin omzundaki gamzeden öpüşün

lâpa lâpa yağan karın sesini…

köpük köpük aşkı…

soluk soluğa çimler üstündeki sevişmeleri düşün

sonu ölümcül bir oyun da olsa

yaşamak; harikulâde…masmavi bir düştür

öyle mi ya ölüm

öyle mi ya ölüm?

/ unutma…! umut ekersen gökyüzüne

ışıl ışıl göz kırpar yaşam ufuk çizgisinden…yeni doğacak her güne /

//…hayat gülmeyi bilene güler…sevmeyi bileni sever

her şey seninle başlar…seninle biter…//

tahsin özmen,bez bebekler de üşür,çatım ajans&baskı yay,ank,2006