Kıymetli Şiir’im

Yüregini saran hüzün yanın ölsün emi

Seni sevince annem güzelleşiyor gibi...

Sahi, Annem görebilseydi seni ne güzel severdi

İnan benden çok üzerine titrerdi, öyle severdi seni.

Sen onun kahr` ellerindeki kınalığı sabır gibi

Yüreğindeki dertlere tükenmez metanet gibi

Gözlerindeki şefkatliğe bulanmış inciler gibi

Yaşmağındaki hayâlığa işlenmiş oyalık gibi

Asılıp kalsan bir kere dertliğinde

Geceyi beşik ederdi, hüzünlerine

Ayı indirirdi göz kapaklarının dengine

Yıldızları karartırdı hafiften, huzurluğuna

Sevgi ile örüp, kıymetliğini takıp her kıvrımlığına

Can katardı, nazarının buğulugundan

Kan güllerine çalınan saçlarının her tonluğuna

Sen de onu görebilseydin, inan çok severdin

Benim seni târifsiz bir duygu ile sevdiğim gibi...

Neden böyle bir tâbirin hissi kablel vukûsuna düştü yüreğim

Ve niye bunu yana yakına anlatma gereği hissetmişti, sözlerim

Çünkü; öyle bir duygu bağıydı ki bu,

onun ile senin aranda gelişip şekillenen

Sevgi yumağının, büyüyen güçlü bir mâneviyat geçimliği...

Bu mâneviyat ki; büyük bir duygunun, yüreğimde târife sığmaz halliği

Kıymetliğe bulanıp, aklıma, yüreğime bezenmiş gibi

Düşlerimin her biçimliğine nakış nakış işlenir gibi

Sökülmesi en güçlü bağ, bir düğüm ki, kör gibi

Kaderin ellerinden nasîbin gözlerinden dokunulmuş gibi

Âmini dünden gönüllere serilmiş Bir dua gibi

Birbirimize kabul olunmayı beklenilesi dilek gibi

Ben sende güzeldim sen bende öylesi güzel...

Anlamaya/anlatmaya sözler, kelimeler yetmezdi.

Seni sevince annem de seviliyor, güzelleşiyordu içimde

Annem kıymetliydi, varlığı hiç dolmayandı, değerimde

Sığındığım, saklandığım en korunaklığımdı, hisliğimde

Çok güzel severdi, sevince bütün bedeni ile belli ederdi

Öyle güzel severdi ki, sevilen gözlerinde ölmek isterdi

Yaşmağından bile sevgi ve merhamet dökülürce severdi...

Sevgi anlatılacak ise bir yerde, ve en güzel târifi edilecek ise

Evet...Anneler söylenmeli, onların sevgi yüceliğine değinilmeliydi

Yoksa eksik ve yarım kalırdı duygular, en güzel sevgi benzetmeleri.

Kısacası; sevgiyi târif etmeye zayıftı biraz yüreğim

Annemin büyük yüreğinin büyük sevgisinden çalıp derledim

Sende annem gibi, gönlümün baş köşesinde ağırlanıp sevildin

Gönlümün en târifsiz hisligine, elzemlik gibi ekilip biçildin

En güzel yanıma, şiirlerimin ulvîyetliğine işlendin...

Sığınağında huzur bulduğum, en kıymetli şiir`im oluverdin...