Kitabetül Ketum

Göğsünde basılı kederlerin

Tutup da kavrayamadıkları güz meskenleri kadar mahsun

Zayıf ve yenilmekte olan bir zamanı

İklim diye göçerken köprüsü şaşkının

Hangi yoldan gelmişse gelmiş

Gayrı ne edersin kaçak insan böyleden gidene

Kendi gölgelerine yakalanan bir çınarı

Bir tutamlık cılızı gibi incesine sarılan çilpirik

Dökülen dökülmüş kızıl kahverengi yahut

Sapsarı

Ya da külce bozlardan bulaşık gayrı neye nasıl

Tamam...Ne sır ne Ketum

Üşengeç, pişmansıl, azar yılgını tamam...!

Durum ortada apaçık

Vergiliydi süre

Ezgiliydi eza, vurguluydu tümce

Çeyrek buçuk yarımağızlı samimiyetsiz

Kafabulan laflaşmalarla

Büyüdü ki ışığın üstüne nasıl karanlık ve hazır ,

Hayattan kopmuşken iki kaş

Bir de göz arası

Çocukluğunu yitirmekten başlayan o fasıl

Olacağı bu idi başka da ne olsun..?

Gideni okunan ,

Kalanı okuyan ,

Fethedilmiş meftalıklarda

Hepsine hepsi yekun

El fatihan

Seyfi Karaca..........Ekim / 10