Kışlık Saray

Kışlık Saray'da Kerenski.

Smolni'de Sovyetler ve Lenin,

sokakta o n l a r .

O n l a r biliyorlar ki, O :

"- Dün erkendi, yarın geç.

Vakit tamam bugün," dedi.

O n l a r : "- Anladık, bildik," - dediler.

Ve hiçbir zaman

bildiklerini bu kadar müthiş ve mükemmel bilmediler...

İşte : cepheden dönen süngüleri,

kamyonları, mitralyözleriyle,

hasretleri, ümitleri, mukaddes iştihaları,

rüzgârda karın üstünde savrulan sözleriyle

o n l a r yürüyorlar kışlık saraya...

Putilovski Zavot'tan Bolşevik Kitof :

"- Bugün büyük bir gündür, yoldaşlar, - diyor, - büyük bir gündür.

Ve ihtar ederim ki çapul yapmak isteyenlere

artık Kışlık Saray ve bütün Rusya işçinin ve köylünündür."

Tesviyeci Topal Sergey :

"- Hey gidi dünya, - diyor, - hey,

ben 905'te on yaşımda geçtim bu yoldan :

en önde iri, mazlum gözlü azize tasvirleri,

yalnayak çocuklar, kocakarılar

ve uzun saçlı papaz Gapon...

Karşıda, kırmızı pencerede, bütün Rusların çarı

sapsarı bakıyordu bize.

Kadınlar ağlaşarak toprağa diz çöktüler.

Ben kaldırmıştım ki elimi istavroz çıkarmak için

birdenbire dörtnala Kazaklar geldi karşımıza.

Kazaklar şahlanmış bir at ve simsiyah bir kalpaktılar.

Biz çocuklar bağrışarak serçe kuşları gibi düştük.

Bir at nalı ezdi benim dizkapağımı..."

Ve Topal Sergey bacağını sürüyerek

yürüyor o n l a r l a Kışlık Saray'a...

Rüzgârdır

kardır

ve insanlardır hâkim olan manzaraya.

Lehistan cephesinden gelen köylü İvan Petroviç'in gözleri

karanlıkta kedi gözleri gibi görüyor :

"- Ehhh, Matuşka, - diyor, -

yeşil başlı ördek gibi toprağı attık çantaya..."

Sütunların arkasından ateş açtı Kışlık Saray,

ateş açtı yüzü güzel Yunkersler

ve şişman orospular.

Tesviyeci Topal Sergey :

"- Hey gidi dünya, - dedi, - hey,

Kerenski kalmış kimlere..."

Ve topal bacağının üstünden

düştü yere...

Köylü İvan Petroviç,

yağlı, semiz toprağı avucunun içinde görüp

ve kırmızı sakalına tükürüp

bir Ukrayna şarkısı gibi işletiyor mitralyözü...

Gecenin ortasında kırmızı tuğladan Kışlık Saray

ve limanda üç bacalı Avrora...

Bolşevik Kitof haykırdı yoldaşlara :

"- Yoldaşlar, - dedi, -

tarih

yani işçi ve köylü sınıfları,

yani kızıl asker,

yani, bir meşale yakıyoruz, - dedi, -

hücuma kalkıyoruz, - dedi...

Ve Neva nehrinde buzlar kızarırken

o n l a r bir çocuk gibi iştihalı

ve rüzgâr gibi cesur,

Kışlık Saray'a girdiler.

Demir, kömür ve şeker,

ve kırmızı bakır,

ve mensucat,

ve sevda ve zülum ve hayat,

ve bilcümle sanayi kollarının,

ve küçük ve büyük ve Beyaz Rusya ve Kafkasya, Sibirya ve Türkistan,

ve kederli Volga yollarının

ve şehirlerin bahtı

bir şafak vakti değişmiş oldu.

Bir şafak vakti karanlığın kenarından

karlı çizmelerini o n l a r

mermer merdivenlere bastıkları zaman...

1939 İstanbul Tevkifanesi