Kırmızıya Umut

Kapalıydı kapım

Bin kilit vurulmuş hemde..

Nasıl girdin evime

Küçücük bir pencereden,

Saksıları devirmeden

Hiç gürültü etmeden..

Ayak izlerinidemi sildin

Gelişinin sessizce,

Baktığımda oradaydın

Derin bir sohbete dalmıştık

Fark ettiğimde..

Sanki hep vardın önceden

Bir yerlere gitmiştin bir süre

Dönmeni bekliyormuşum dört gözle..

Ona benzemenden söz ediyorum

Onu hatırlattığın için

Yadırgamadım belkide,

Hayat ve kader işte..

Hatırlatıyorsun diyorum sadece

O hala kırmızı bende,

Sense pembe..

Bir kez daha izin verirsem yüreğime

Kırmızı sen olursun kesinlikle..

Pembeleri biriktiriyorum gün be gün

Bakarsın kırmızı olur birgün...