Kırmızılar Açmaz Soğukta

Ey aşkı köşe bucak arayan insan

Kolay mı bulmak sanmıştın onu?

Bir düşün cananını sorup duran can

Kolay olsa idi adına divanlar kurulur muydu hiç onun?

Say ki

Sen çırılçıplak bir kış kıyametinde

İncecik giysiler bedeninde

Ve üşüyorsun delicesine

Omuzlarına bir palto atıp

Tenine değen rüzgar kırılsın istiyorsun

Isınmak istiyorsun

Dudakların soğuktan buharlar tüttürürken önünde

Bir palto göz kırpıyor sana rengi şahane

Diyorsun tamam olacaksın sen bana şifahane

Her şeyi göze alıp atıyorsun omzuna

Nafile

Kolları küçük geliyor senin vücuduna

İnadına soğuyor azimle hava da

Kirpiklerin buz tutuyor

Gözpınarların donuyor

Öyle bir an geliyor ki artık düşmüyor yaşlar

Acı hissedilmiyor

Ve tüm gücünü toplayarak sen yine

Son bir hamle ile

Yeniden bir palto deyip atıyorsun kendini öne…

Her yeni aşkta buna benzer

Hayat seni bir ömür ısıtacak bir yar aramakla geçer

Yanında yüreğinin lisanını bilen biri yoksa eğer

Dışarıda ağustos böcekleri kalıcı bile olsa

Karların içinden senin için çıkmaz hiçbir zaman kırmızı güller…

ZUHAL ERASLAN