Kırmızı Karanfil’in Aşkı (4)

Karanfil soldu artık

Istırap doldu artık

Rengini toprak aldı

Metindi, öldü artık…

Işıyan her sabahın

Zevkini tatmaz oldu

Istıraplı ahların

Kuvveti kalmaz oldu…

Arzular diledikçe

Renkciği döküldükçe

Allah’ına yalvardı…

Nereye kök saldıysa

Feryadına gözyaşı

İlişti kahır oldu

Lal gibi kaldı orda

İçi hüzünle doldu

Niyazlar, nazlar ile

Şenlenir, sevinç olur…

Vecd içinde solarsa,

Kırmızı karanfilin

Istırabı son bulur.

En nihayet bu şiir

Benim eserim değil

Eser senin güzel kız

Nerde duysan senden bil…

Muhip Erdener SOYDAN

13 Temmuz 1963