Kirli Bir Pencereden

Herifçioğlu Zaloğlu Rüstem'in gürzü gibi

havale ediyor ilk soruyu üstüne,

sen, diyor, Orhan Kemal'in cenazesine gitmişsin?

Hafif yana çekilerek karşılıyorsun

dürzünün gürzünü, aklında "Baba Evi", "Avare Yıllar",

bereketli toprakların sevdiğim bir yazarıydı, diyorsun.

Gözün pencereden görünen Şirket-i Hayriye vapurlarında.

İkinci soru da ölülerle ilgili,

Lütfi Erişçi'nin cenazesine de?

Evet, birlikte Aşiyan'a gitmiştik

Tevfik Fikret'i anma gününde,

deftere yazdıklarımızın da bir fotoğrafı olmalı sizde.

Öfkesi bir mitralyözün tarakasına dönüşüyor uzaklaşarak,

senin gözlerinin izlediği vapur

tam Kızkulesi'ne sürtünmek üzereyken.

Kızkulesi, Kız Kalesi, cıvıl cıvıl kız sesleriyle

bir başka uykudan uyanır gibi,

bilmezdim, diyorsun, kendi kendine,

bu muhteremlerin makinelerinde

bu kadar fotojenik olduğumu

bir ölünün ardından yürürken bile.