Kırık Zar

cennetimdesin ey kaçak şeytan!

saten bir siyah

sen keman çalıyordun yağmurlarla

kırılmış pencerende

çürüme zamanıydı çaresizlik saatinin tozunu alırken

ufka kanıma o dipsiz yankıda

hızla büyüyen suçlarının büyüsü

deprem

saf uyku

nerede kaldın

bu mavilik ne akşamdan

bu hızlı buluşmanın uzağındaki sen misin

dönülemeyen yolların şafağında

saf uzaklık

aşkın cam yüzü

kamçılanmış dilimde saçılan iğne

geceyi anla

açıktır yüzü

şimdiki durumun bedelinde

dilek / artı-eksi / :özlem

bir şey söylemiyorsun

her zamankinden de beyaz

hava bozarsa yandın tümden

hatta benden aşağı düşersen

yitik tarihinin kabuğundan içeri

ben nasıl çalarım o zaman

notasız koşuşturmaları

mızrabım kırık udla mütevazi

içimde kuşların yuva yaptığı

bozkır kuyusu gözlerimden

tek el ateş etmeye değer doğrusu

zavallı düşgücü ince boyunlu sürahi

bütün bir ömür dökülüyor gecikmiş ninnilerle

biraz "seni veriyorum"la aşk biraz da yalanla idare

herkes sabah kendine uyanır