Kırbaç Kırbaca Doritaylı

Şaşır(ırt) manın daniskası diye neye derler..?

Buna...! Tam da bu gibi bunamışlığa..!

Kopmak için yırtınan uçurtmaların nereye estiğini

Bilmediklerine göz kulak kesilerek hileli firkatin

Duygusallığı sadece acıyla özdeştiren

Hüngür hüngürdek gözyaşı ölçekleriyle yağmuru sadece

Ağlatır iniletir sanan

Yağmuru başka bir işe yaramayıp yalnızca yasa boğan

Sefaletini bulmadıkca sefasına minder serme zevki haşat

Kartoncuk formatta biçim biçim grafik

Karalama kalem

Bulaşıklama peyzaj

Duvası aminsiz duvaklı tual

Hayatına iletilemeyen manzumecik mesaj...Diye..

Yalnızca acıdan iş alarak ve bütün hayatı aynısından

Katlaya, kaplaya, kapata...

Eniboyuna makaslanmış kırpıntılarının arasında

Bağlı bulunduğu çocuk sevinci ayakları yere basan

Ve sonsuzluğa ferman okuyan olduğunun

Farkında olmadan gidip batak bir dala ya da dereye..

Yırtılmayı azan uçurtma..

Aydın pozlu bohem kodlanmış mekanlarda takılıp

Kafa yıkmaca masalara içki cacık ondan bundan alıntı laflarla

Atıştıkça anca anca havalanan...Birbiriyle tünedikce..

Ve turanın öbür yüzü yobaz tekkelerinden

Gene sefil, gene sefalet , gene tepeden tırnağa zıvana zılgıt..

Acılardan rütbeler takınıp

Başkasının yaşadığı menkıbelerle pasifliğin

Pirini bulmaya çalışan kendi kendine tanımsız...

Nerden..

Kime bakarsan bak...

Her koldan iskabil ineğinden ayaz ayaz

Hep ayaz dominolarına şaşkın ve oynak...

Acıyla besili olan tüm diğer yaşamsallığı sile süpüre

Kamçılanmış kuluçka makinaları gibiler elden alıp

Ellere vererek yüzyıllar yılını

Kırbaç kırbaca sonkoşu el birlirliğiyle...

Unutayazarak hayatın kitabını zindan karalarına

Acının dahilinde, kendi haricinde herşeyler

Ve kendi adına

Hiç desen hiç..!

Seyfi Karaca........Ağustos/ 10