Şiir • Bilinmiyor

Kılıç Artığı Poe-tik-ler

Yazar / Şair

A. Hicri iZGÖREN
person

I

Masallarımız aynı düşlerimiz bir

Aynı ateşin yaktığı ağıtlardan geliyoruz

Kentin en uzak köşeleri

Hüznün ele verecek seni

Öyle mahzun bakma çocuk

"Devletin ve milletin bekası" zedelenir

Orda aşka yardım ve yataklıktan

Sabıkalıdır şiir

II

Acı ata yadigârıdır

Bin yıllık bir tarihi var

Beni bana kırdırır

Kehribar bir tespih gibi

Çek çek bitmez

Kimi zaman yaşayıp yaşamamak

Birbirine eşittir

Orda zembereksiz bir saat

Kırık bir keman gibidir şiir

III

Hüznü bir bohça gibi vurup sırtına

Söyle hangi acısıydın viran evlerin

Kanlı bir mendil kaldı geride

Serin bir su yavru bir kuş gibiydi

Meçhulümüzdür nasıl bir ölüme gelin gittiği

O mendilin kokusunda

Kanın dördüncü halidir şiir

IV

Maskeler atılmış roller ve replikler

Derin bir uykuya dalmıştır

Bir şarkıda ağlarken

Bir çiçeği sularken

Onlarla konuşur görürsem seni

Demektir

Şiir yeni çığlıklara hazırlıyor kendini

V

Hepsi de yaralı bir cerenin resmidir

Açılırsa bir sayfası unutulmuş defterin

Orda herkes kendi payına düşen

Bir yangınla karşılaşacak

Ve görülecek

Kaç kadın ezilmiş ayak altında

O canavar evlerin

De ki

O defterin dipnotlarıdır düşünde düş görür şiir

VI

Piyasa şartları nedir

İstatistik yasaları ne söyler bilmem ama

Bir avuntu bulunur her zaman

Peşin fiyatına taksitle

Biraz etik estetik

Biraz kolesterol biraz turnusol

Vazife ulufe biraz felsefe

Bunca havar hiç rayting yapmıyor demek

Vatanperver bir münevver olarak

Sizin bu konuda bakışınız kaç amper

"I"

Belki de

Turnusolün sudaki rengidir şiir

VII

Daha yirmi dört saat

Hayati tehlikesi var diyor doktor

Durmadan morfin yapıyorlar

Kurtulsa da izi kalırmış

Yüreğini ezmiş aklının paletleri

Bir saatin tik-taklarıdır orda

Beşinci mevsimin adıdır şiir

VIII

Biz mi taşırız aşkları

Aşklar mı bizi

Şimdi hangi kentte

Yağdığını unuttuğum bir yağmur

Ertelenmiş bir aşkın saçlarını yıkıyor

O günden beri

Öznesi yaralıdır şiirin

IX

Orda yıldızlar daha parlaktır

Aynalar daha ayna

Yaşamaya başladığın an

Biraz daha koyulaşır ağaçların yeşili

Orası

Şiirin kendini göndere çektiği yerdir

X

Sensiz paslı bir çivi gibi duruyorum

Bir duvarın yüzünde

Ateşe ve rüzgâra dair bir dize kuşan

Bu geceyi teslim al

Bir selam uçur bana

Hâlâ bir sabah serinliği ise adresim

İnsana dair her çığlık

De ki şiirdir biraz

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...