Kenetlenelim Halkız Biz

Heyhat hayat zor

Savaşlar geri geldi

Barış

Hayal oldu

Bitmiyor gözyaşları

Yine yürekler yanıyor

Faaliyetler, niyetler kötü

Yazık, umutlar tüketiliyor

Yalanla, dolanla icraat olmaz

Halka atılan büyük bir kazıktır

Kısaca, henüz geride kalan bir şey yok

Bataklık

Dert

Zulüm

Zalim aynı

Değişmeyen dehşettir

Kara bulut gibi

Üzerimize çöken

Zalimlere karşı

Barikatlar kuralım, birlikte direnelim

Her yerde gizli, saklı canavarlaşmış bir hal var

Mezopotamya dört bucak ateş içinde yanıyor yine

Acıya bal katık olmadı

Acıya su ilave ettik olmadı

Dinmedi, bitmedi acılarımız bizim

“Zehir zemberek” küfürdür işittiğimiz

Haysiyeti, şerefi olan Firavun’a baş eğmez

Hayatı cendereye çevirenlerden hesap soracağız

Çiçek

Dalda güzeldir

Dünya savaşsız

Tank

Top

Mitralyözlerle

İnsanlık yok olmadan

Kentler yakılıp, yıkılmadan

Bütün benliğimizle barışa kenetlenelim

Başıbozuk zağarlara, çakallara fırsat vermeyelim

Güneş sönmesin, canlar ölmesin, soysuzlar kalmasın

Yumuşak başlı

Çelik yürekli

Yiğitleriz

Sınıfımız belli

Köylüyüz

İşçiyiz

Emekçiyiz biz

Telaşa mahal vermeyelim

Kaygıya, tasaya gerek yok

Sevgi dokuyalım

Haran ovasında

Özgürlüğe açılalım Fırat’la

Işık toplayalım yıldızlarda, güneşte

Aydınlık yarınlarda kucaklaşalım, kenetlenelim halkız biz

Mehmet Çobanoğlu

14.02.2014

İstanbul