Kendinden Geçmiş Gönül

KENDİNDEN GEÇMİŞ GÖNÜL

Öylesi dertli ki kendinden geçmiş

Şarkıyla,türküyle coşmuyor gönül

Ununu elemiş eleği asmış

Güzeller peşine düşmüyor gönül.

Coşkun akan seldi artık durulmuş

Dalgalı denizdi berrak görülmüş

Uğraş vermiş savaşmaktan yorulmuş

Hayallere dalıp koşmuyor gönül.

Katar,katar deste,deste çilesi

Kalmamış hayatla bir meselesi

Ser veriyor sır vermiyor kendisi

Eski yaraları deşmiyor gönül.

Hayatta ne büyük acılar tatmış

Sevdalara dalmış kendin aldatmış

Yıllar önce aşk defterin kapatmış

İçinde kimseyi tutmuyor gönül.

Sevgisini vermiş sevdiklerine

İhaneti görmüş şefkat yerine

Şimdi teslim olmuş o kaderine

Başına ne gelse şaşmıyor gönül

Sevgileri sere serpe sermiyor

Dostları anmıyor hatır sormuyor

Kendisine bile selam vermiyor

Hep eski hayatı düşlüyor gönül

Yaşamı boyunca kul olmuş, kula

Hasretle yaşamış paraya, pula

Bir meçhule doğru çıkmadan yola

Artık hazırlığa başlıyor gönül

Ona hiç el uzatmamış insanlık

Feryat etmiş figan etmiş bir anlık

Görmüş gidişatın sonu karanlık

Dönmüş insanlığı taşlıyor gönül