Şiir • Bilinmiyor

Kendincelerden Narin

Yazar / Şair

Seyfi Karaca
person

Pek sevgili ve muhterem

Bu satırlarda böyle başladı engelsiz

Düşüverdi dilimin dağarcığından

Aklıma böyle gelince sen

Ey sayın bayan..!

Parasız parklarda gezişin ,

Milletin bahcelerinde ve ucuz simitle

Kahveci bardaklarındaki

çay sefası

Açık havalı

Izdihamsız ve kolayca buluveriyorduk gözlerimizden

Kimselerin görmediklerini gömeye içimizden geçe göçe,

Usturası elinde herşeyi dağlayan cerrahların calıştığı evler ve haneler

Öyle hasta degildik ki, bizi neylesin ?

Niye sorsun du ; Sevip sevilmeyi yamacına dikip

Belası diye karşısına çıkacağımız şeyler bizi nesine gerekti

Dünya harpleri ,

Batan borsalar

Veya mermerşahi konaklarda yüzleri solgunluğa saklı ,

Günü güneşsiz büyüyen mezarlık çocuklar

Hali vakitsiz hani, bütün boluklara dolan ve yeterince

Ömür seyirlerinde ölümü uyandıran simgeli,

Ha Dalyanda , ha kalyonda, ha kilyosta ha da Bodrum da

Kuvvetlice yürütüp kolay tahmini , açığa çekerek tepeden tırnağa hayatı

Külleriyle koskocaman yanmış ateşlerden ateşlere , yıldız söndüren Otellerin

Kürek kürek dalgaları kırık

ve yüreksizce…havuz kapalıda ayaklaraltında bağlı deniz

" Bitttin sen ..sen bittin..! diye üstüne çıldırmış mızraklarla

Bilanço kaltağa birbirini durmadan gaspederek ,

Böyle şeyleri sen sanma yavrunun yavrusu

Ahu sen sanma…!

Çevir çarkı o yoldan, etme uç ver güneş seninle doğsun özlediğin sabahlara

Ve esirgeme senden sana giden sürekli yolu

Yolculukları, geceye söken şafaklar gibi

Nasıl güzelleşiyorsun say ki, böyle dogduğunda yeni dünya

Birde insan gibi

Aşk ile dillenip

kendincelerden Narinliğin konusunca…..

Seyfi Karaca

"Pek sevgili ve muhterem"

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...