Kendimi Arıyorum

Kaybolan yıllarımın üstünü kazıyorum

Gece korkuyor benden

Yüreğim bir buzdağı gece üşüyor

Patlamaya hazırlanmış barutum

Bu çok ışıklı şehrin en yüksek noktasında

Kendimi arıyorum

Ben ki çaresizliğe bayrak olmuşum

Dizlerim unutmuş emeklemeyi

Değirmen taşlarını siz bana sorun

Gün olmuş rüzgarla savrulmuşum

Fırtınaya tutulan şiir olmuşum

Nihayet yorulmuşum

Milyonlarca kurt gözü dikilmiş gözlerime

Beni sorguluyorlar

Birden hatırlıyorum

Gözlerim hepsine meydan okuyor

Karanlıklar benim dostum

Buz gibi bir odada

Mum ışığında doğmuş çocuğum

Bu şehirde en titrek en soluk ışık benim

Bu yüzden havadan daha soğuğum

Kendimi buldum diye kucaklarken semayı

Gördüm bütün yıldızlar sinsice toplanmışlar

Sanki bir merasim var

Bir düğünle atılmıştı temeli öksüzlüğün

Canlandı gözlerimde düğünlerdeki hüzün

Yıldızlara doğru bir yol ararken

Damlalar boşaldı hüzünle gökyüzünden

Bir yalnız yıldız gözyaşı döküyordu

Sonunda gökte de duyuldu sızım

Yalnız ve ışıksızım

Anladım ki o yıldızım

Bir anda gökyüzünden

Damla damla süzülen hüzünle doluyorum

Gözlerim yorgun

Işıkların kirletmediği karanlıklara koşuyorum

Bir esinti veriyor sessizlik melodisi

Ayaklarım görmediğim otlarla sevişiyor

Usul usul saçlarımı okşuyor rüzgar

Karanlıkta simsiyah

Gözlerimdeki kadar çok derin bir boşluk var

Doyumsuz esrarkeşin toza hasreti kadar

Geceyi içime dolduruyorum

Bir türkü tutturuyorum

Doldur doldur nargileyi tazele

Sarardı gül benzim döndü gazele

Tut elimden götür beni mezara

At üstüme avuç avuç toprağı

Ben ölümlerin yoğun olduğu

Mersiyelerin düğünlerde okunduğu

Bir bölgede doğmuşum

Anamın makberden daha acı

Körpe balam laylay

yetim balam laylay

Ninnisiyle uyutulmuşum

Hüzünlü türküler gıdam

Ne zaman saplansa

bir bıçak gibi sancı

Anadolu hamuruyla filizlenen türküler

Ağırlaşan bedenimin olur ilacı

Ne ağlarsın benim zülfü siyahım

Bu da gelir bu da geçer ağlama

Gah Temmuz da teri kurutulan sevgili oluyorum

Gah Sera’yla Arpaçay da boğuluyorum

Türkülerde kendimi buluyorum

Türkülerle uyuyorum

Mızrakla dürter gibi

Gün ışığı uyandırıyor beni

Yıldızım kaybolmuş

Işığım solmuş

Cehennem gibi üstüme geliyor güneş

Soğukluğum güneşi üşütmeye yetmiyor

Tir tir titriyorum

Hüzünlü türkülerde ısıtmıyor bedenimi

Kayboluyorum

Bu çok ışıklı şehrin

En yüksek noktasında

Yine yalnız yine efkar doluyum

Beşir Çiflik