Kendime Hasbihal

Mete Han bir evladi yadigar idiyse ismince yasayacak olan insana

Esen rüzgara sirrini söyledi ve bir adin da Oguz olsun diye

Cimen cinar topragina can veren yagmurlar

Ki karli daglar

Kizgin volkanlar

Dar gecitli girdaplar

Hayat boyu ucurumlardan derin vadilere ve sonra tarlalara

Ve sonra daglara ve sonra pinarlara ve sonra bir göcten bir göce

Hic durmaksizin akip giden zamani sonsuzlugun salincagina kurarak

Kendi kaynagindan soy süren su gibi ciyden bugumlanip buluta

Buluttan bulanip yagmura

Yagmurdan cagflayanlasip denizderyaya

Sonra yeniden ve yeniden ve yeniden….….

Cagla cicek yaz güz bahcelerinde billur baharlanip karakislardan

Fener nöbeti hic bitmeyen günün günesine pervanelige

Ay vurgunu gecenin yildizlariyla dönen tozan dünya evine girerek

Ates külden aldi menzilini

Yol gidilmemis cigirlardan bildi ilini yurdunu

Zaman durup göcen akrep agrilarinda gah ayrilik gah vuslat

Buradan dogdu korkusuzluga Atilla

Alparslan buradan dogdu büyüdü yigitlige mertlige hukuka hakka ve insan devletine

Buradan dogdu büyüdü ve ebedilesti sevgiye özgürlüge haysiyete Atatürk..

Toprakboyunca kuzular kumrular ovalar küheylan küheylana atlar

Giden varsin gitsin herseyini kum saatine bagliyorsa zaten kayiptadir

Ben burada dogdum büyüdüm kendime kavustum

Ben…topraga suya havaya dolup tasan her cemrenin insan evladi yadigarligiyla

Bugün de burdayim

Yarinda burada olacagim dün gibi

Her durumda herzaman ben oldugum seyrani bayram olan Türklügümün

Dogustan ilmini bildigim ask devletliligimin

Catal yüreginde dag basini duman almis koparan cigligima

Cekic Ali`nin dogar yaz aylari sazindan

Güzel yurdumun sevgi salkimlarini bozlaklayarak….

Seyfi Karaca…………..Agustos / 14