Şiir • Bilinmiyor

Kendimden-2

person

Gönlümün şuh kokan aşk bahçesinde

En duru sevgiler soluyor işte

Şol can bülbülümün sevda sesinde

En gümrah makamlar ölüyor işte

Bozulmuş sevgimin kârlı yemini

Değişmiş ruhumun şeffaf zemini

Başıma hükümdar kıldım emini

Yine ömrüm keder buluyor işte

Nice karlar yağar kader dağıma

Ne gün güneş doğar kader dağıma

Kapımı açsam da yar otağıma

Bahtıma bin hicran geliyor işte

Kaçarım nefs denen şerhsiz limandan

Talihim ders alır bilge zamandan

Kahramanlık denen sahte romandan

Tarihime çapsız doluyor işte

İçirsem gönlüme elem zehrini

Yerle yeksan eder huzur şehrini

Çekerim bunca yıl dünya kahrını

Her çilem bir günü çalıyor işte

Pişmanlık yasası çıkmaz özüme

Gözyaşım bir hüzün ağlar gözüme

Yıllardır tebessüm bilmez yüzüme

Nedense ayrılık gülüyor işte

"Gönlümün şuh kokan aşk bahçesinde"

Dilim sebil etti artık duamı

Kâbuslarım yorumluyor rüyamı

Hayatıma bir eş seçtim ziyanı

O da candan bir pay alıyor işte

Mutluluklar kör bahtıma küsse de

Kaderimde bin fırtına esse de

Fıtratım umuttan ümit kesse de

Yine gönül huzur diliyor işte

Nedense kalp huzur diliyor işte

16.07.2010

15:36

Kürşad Yaşartürk

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...