Kendimce

Alemim biralem dünya

Gittiysen topraktir

Dogduysan insandir

Ilistiysen cocuk dilli bir rüya

Gördün görüstüysen kendi kendine alem icinde biralemdir yola ize köprüye

Doyduysan sudur,

Sofralandiysan ekmektir

Harmanlasip halince hatirini sorduysan ekip bicen emektir

Daldaki cagla, tanedeki nar, basaktaki arpa yulaf bugday belki nohut

Erimis akmis buzlu daglardir, bahardir etekleri elvanli, yazdir kavun kokulu samama

Samanalevli insan sicakligi yaz tandiridir

Güz kirlangici ve salkim salkima turacli yamaclarda baglik meselik

Bulutlari gögüne yükselten mavi gökyüzüdür

Il sinir tanimaksizin yeryüzüne ayak basan yagmur ve günes…

Barindiysan

Sigindiysan

Erinmeden kendini vardin buldun bulustuysan insandan sonra güvercin kelebek kugu

Güzele yürek yakan bir güzel dünya alemdir ve insandan sonra yine insana…

Kanmasini bildiysen,

Mercimek büyüklügü kimi zerreciklerde findik kabugunu dolduran

Dudak arasinda fisildanmis ilk islik calgisidir sögütlü dallarda rüzara ha yavru rüzgara

Bile bildiysen gündogumudur yuvasini kendi yalnizligina yapan misafir evcil

Günbatiminda dokunulmus ve birakilmis bir yumusakligin el izlerine günes sicakliklari

Giderken duran bir saatin gönül eylencesi bagri yarali yerlesik bir yarenliktir

Yanabildiysen ates yumaklarindan kimi kor kimi köz

Özünü kendi damarlarina akitip götüren bir irmaga caglayanlik etmektir

Huyuna yahut suyuna erebildiysen

Farkina varabildiysen yagmurdur daha bulutlarda gözleri bulanik nicesine kimbilir hasretli

Limitleri kotalanmamis sag yöndür soluna gözü gibi bakip sevgili nöbetinde

Ötesine beriye

Can damarinda deli tutkunluklarin kimsenin tapulu mali olmayandan insan kalbidir

Cocukluguna büyüyebildiysen

Cicekledir türlüsüne türlü

Tüyledir perdesazlarina süslü püskülü

Isigin her yagin halidir ince yapraklarda titreyeren yeryüzünü onanmis dagbayirlarin

Aklina estikce tütenine yolvuran deliliktir uzakmis yakinmis

Heryeri kendi koynunun kösesi bilerek

Sinirsiz ve sonsuz bir ask alemidir benim bir dirhem su damlacigindan azgin firtinalara

Dalip ciktigim ucsuz ummanlar dünya alemim

…catlamis midye kabuguna incimercansin diyerek hem uzaga, yakina hem…

Yanimda duran yuvasini poyraza yapmis esmeler delisine ugradiysan

Kendimden fazla kalbimdim ben…

Kücücükken büyümüsüm

Eger buralarda biryerde rastlamiyorsan kendine

Demek kertenkelelerin bile oldugu dünya topragindan uzak kendi kabuguna cekiksin

Ve cikmadikca anlayamazsin beni o kulkuyrukculuktan

Bozup dagitmadikca o seni zincire vuran kirli ve cökük zindani

Senin disindaki dünya alem gezen isiga ziyan gidersin..

Ayrica serilip serpilmedikce ismarlanmamis hayata,

har vurgununda buza kesen haramsin ve sagin soluna arizali kapasitelerle kapali devreden

Takma kafaliligina yiginlarca yikim gerilimi pozisyonlayan figuranci sinemacidan yirtip bileti

Eger bana dünya güzeli bir insanlikla rastlamiyorsan önü arkasina kilitli

Ilerisi gerisine küs

Günün güncesi har hur vavvv vuvvvvlarla ebelenmis göz baglisi gönlü kesat fesat

Böyle viranenin ne dili vardir ne gülü ne bahari ne de dünyayi alemi kilan

Bagi bahcesi…sadece nokta takintili hav huv ünlemli ulamali eklemeli

Dolayli olaysiz bop ürün ve artik mahsülcülüge tam kapasiteyle calisan talip olarak

Anlayamazsin bu idraksizlikle ne beni ne seni böylece yakinen bakip gören kimimi kimsemi

Cikman lazim beni anlayabilmen icin bu tür tarzyapan basmakalipli kapatilmisliktan

Yoksa ne muhatabimsin

Ne de ahbap akranim…

Seyfi Karaca…………Kasim / 12