Kendi Dilince Destan

Döndüm bir yana

Baktım her yana

Kendi yerinde olmak isteyen göçmenlerce birşeyler kıpırdanıyor

Yanlış yalanlar arasından sıyrılıp kaçak bir sızı

İçim dışım hasret hasrete yangın

İyileşmek istiyor derdine saçak salan sarmaşık

Şimdi hadi desem,

Hadi...!

Bir çizgi tutalım ay sarhoşum hadi

Yağmur gibi bulanık,

Sam gezgini gibi sahra,

Yeşil baharlar vahasında su diyesi dupduru

Hadi desem gecenin ve gündüzün

İkisine birden yol gidimi bir iken binedir

Hadi desem..

Bir çizgi tutalım halka halka ateş sargını dairelerden

Eğer yolun yarısında yanarsak el tutuştuğumuz pembe pıtırcıklı hayalin

Yürek yüreğe bitişikli korlu ocaklarıdır

Hadi desem...

Yanarsak eğer melhemine tuz basılmış yaralar gibiyiz

Biz ikimiz sönmez dinmez har ile

Kimin kime ne bahanesi olacak...

Yanı başımızda halımızı yidip güden delirgin ırmak

Beni düşleriyle saran uykusuzluğun hükmüymüş

Dönerim bir yana

Bakarım her yana

Zümrüt ormanlar içinde akıp giden yosun saçlarıyla taranır

Hırçın havalar eserken, kup kuru bir gül dudağından

Gelip öpen geçmekte olan bahardır...

Hadi desem çoğunu yağmurlara yatak yorgan etmiş

Damak dilimleridir hıçkırımlık...

İlktir...

Nereye ayak basarsa bassın dillere destan

Bizi tekrar eden dönüşleriyle adım başı aşkın

Hesabına akran yazılacaktır...

Seyfi Karaca.........Mayıs / 11