Keman...ama Ne Keman

Gökyüzü yamaç yamaç yıkılıyor kendine sahip değil

Şu gündür, şu saat oldu daha

Kum tarlasına suyu yazıp bozan sahilin

Bunda bir iş var..

Şu gündür beyaza harap kışlardan bu defa da kurtulup gelen

Yaz tepe takla

Yaz...

Mahşeren tıklım tıklım kıyamet

Ve dert kasabet sanki bir onu almış gibi deli dolu

Org çalıyor narin elleri rıhtımın insani

Yapa yalnız dallarından kopmuş

Bahar geçkini bir ıhlamur çiçeği kederinden

Eşlik eden fülüte bedel ödetircesine

Her kulak asan sese taaa gerilerden inceler eleyip

Keman

Ama ne keman...

İnliyor da inliyor daha şu gün oldu

Şu gündür

Bam teline basılmış tasası neyse gayrı

Hala gamdadır keman

Susturana da aşk ola.!

Seyfi Karaca...........Haziran / 10