Şiir

Kefaletsiz Canıbedelli

Yol-hanlarda gülü karanfili erdi bahar diye yorulup

Gönüllü deliren fikrimi çağlaya çiçeğe sabitleyen kum saatinde sam yelleri

Çöl diyorsa çöle

Çağlayan diyorsa ırmağa

Dağlayıp doruklara diyorsa boranlara,

Karlara

..... ve nihayetsiz yağmura çar-çırak

Fikrimi saatin durmaksızından

Oylum oylum inceltip

Aşkın uyanıklığına dipdiri ayakta tutuyorum, bu zor nöbet...

Kalbim bu zor nöbet...!

Hem cerrahsın,

Hem seyyahsın,

Hem sebebi ziyarete kefaletsiz uzakları umman

Kalbim zor nöbet bu koy tutsun dalgasına dümen...

Affına

İznine

Hoşgörüşüne sığınarak...

Seyfi Karaca........Mart / 12

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

Kopyalandı