Kayboluş

kayboldum

kendi yarattığım labirentte kayboldum

biliyorum senin bir suçun yok

ama hep kendimi suçlamaktanda yoruldum

ve sonunda kayboldum

biliyorum beni sevemezsin benim seni sevdiğim gibi

benim çektiğim acıyıda anlayamazsın biliyorum

çünkü sen bu acıyı hiç çekmedin ki

hayır! anlama benim acılarımı istemiyorum

sen benim çektiğimi çekersen

ben işte o zaman dayanamam ölürüm

senin en ufak üzülmende ben kahroluyorsam eğer

sen sakın anlama benim çektiklerimi istemiyorum

sen içimdesin çıkaramıyorum, kalbimden söküp atamıyorum

sen varken içimde yerkalmıyor havaya nefes alamıyorum

çıkarmaya çalışınca ise

kalbimide çekiyorsun, yırtarcasına

bu acıya dayanamıyorum

neyse boş ver sen bunları

nasılsa okumayacaksın bu yazdıklarımı

ben ise yeni labirentler oluştuıracağım kendime

kaybolacağım içinde

senin yanında sensizliğe ilerliyeceğim

keşke o labirent senin kalbinde olsaydı

bulamasaydım çıkışı

senin içinde kalsaydım ömür boyu

ama biliyorumki senin kalbinin girişi kilitli bana

benimkinin ise çıkışı sana

ben giremesemde sende çıkamayacaksın

bir ömür boyu......