Kars Çocuğuna Ağlıyor

Dal kırıldı

Gül kurudu

Bahar yasta

Umudun

Sevginin

Büyüdüğü yer, büyüdüğü şehir

Hiç böyle acı böyle ıstırap görmedi

Acının ensesinde

Vakitli, vakitsiz

Dur durak bilmiyor

Öfke

Binler yürüyor

Kars ağlıyor

Kars yaralı

Güneş yaslı

Gök kubbe kapkara

Çığlıklar yükseliyor, çığlıklar sessiz

Cellâdın

Yüreği taş

Vicdan kör

Cehaleti de fırsat bilmiş

Densiz, arsız

Vurdukça vuruyor soysuz

Kars böylesi acı böylesi ölüm görmedi

Kanma çocuk

Ölümün sahte gülüşüne

Koşma kedere

Koşma karanlığa

Kahrın aktığı yerlere

Günahsız ellerini verme

Yetmiş sekiz bini ağlatan

Hayvani duygulara sahip ite

Dön gel Mert Aydın, can dön gel

Anasının küçüğü, anasının kuzusu

Kardelenleri üzme; Karsı yalnız bırakma

Mert

Nesli tükenesi

Bir çakal dadanmış sana

Sakın ol ha sakın

Sevenlerin yüreğine

Kor ateş bırakma

Senin için

Her yerde gözyaşı her yerde hüzün var

Ne olur vesvese et şüphe et, zalimle gitme

Annen

Sensiz yaşayamaz

Ayrılığına alışamaz

Yaşın dokuz

Vücudun çürümüş

Kefene girme, toprağa gitme

Ölme Mert ölme, güneş doğsun doğuda

Artık, serhat şehri Kars neşeli olmaz sensiz

Mehmet Çobanoğlu

13.04.2014

İstanbul