Şiir • Bilinmiyor

Kargo Nabız

Yazar / Şair

Seyfi Karaca
person

Zamani yoklugun icinde ezip eriten

Büyük saatlere yaslaniyor duvarlar, celsede tutuklu hüznün

Sürekli yenilmeyi ve yenilenmeyi marifete istiraken

Yipranip yorulmus bir ögle vakti gibi donuk

Ve kalabalik

…ciglik ciplak

Her keskinligin ucundan kendini gösteren kayiplilikla

Kenarlari isaretlenmis oyalanmalara aklini yitiren taaziyeler

Kendini biryerlerden okurcasina ezbere listelerin heryerinde tirnak ici

Sürekli yenilmeyi

Sürekli yenilmeyi ve yenilerek yayilmayi cogalarak

Takviyeli kordonlarin mukavvadan müsvedde kaliplarini katip karmalayip

Büyük merdivenler asindirdikca asindiriyor

Birbirini görüp

Görmezden gelmeye

Birbirini duyup

Duymazdan gelmeye

Birbirini söyleniop susup

Dönmez dillere kilitlenmelerden gelmeye

Sevigini sanip

Her yol herseye yoklanmis kargo nabizlik

Uzak bir sato gibi klarnet keman giygiti ve gicirti

Ondan da kocaman arizali hatta vitesi degisik heryer

Durgun zamanda yürüyen yayanlara

Kendini arka plana koymuslugun dosyalanmis cekmecesini

Nabzi dikilip durmus soguklardan kirgin küskün kargo…

Kendi basina bozuk sakinligini yitirmis sehirleri andirip

Caldirip kapatan bir cirilciplakliga nüfus eden teammülle

Süsüyle püsüyle karmakarisik ve sade

Saklanmis cigliklari kopariyor sopsoguk güleryüzlülük

Toplanmis harulgürül pilipirtisindan

Sanilar üzerinde basmakaliplanip, hissedip harice birbirini

Vurdumduymazdan gelmeye gidik

Üzgüsünü ören pancurlari cekinik

Cekilip gidiyor insan ortasindan ask…

Cekilip insan asktan habersize gidoyor

Kendi halindeligin deryasinda deli dalgalar zamana dolup bosalirken

Sürekli yurtdisi tarifesi herkes

Herkes herkesten bir dünya yükü tasiyip

…tanimaz bilmezden gidip gelirken

Seyfi Karaca……………..Aralik / 13

"Zamani yoklugun icinde ezip eriten"

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...