Kardeşime

Kardeşime

Dünyanın öbür ucunda kalbimin bir tarafı

Duygusuz değilim ben göstermesemde hislerimi

Özlüyor be insan elbet kardeşini kardeş insanın canı

Kaç kere sildim bilmezsiniz siz gizlice gözlerimi

Olsa da geçinemesek diyor insan şimdi

Yüzünü görmek bile insana yetiyormuş

Senle süslüyorum kardeşim süslerimi

İnanki geceler sensiz ızdıraplı bitiyormuş

Kalbimde bin türlü acı var birde senin yokluğun

Resmine bakıp ağlıyor abin inanmazsın belki

Parasız kalmak değil inanki sensizlik yoksulluğum

Özledim kavgalar dahil senle geçen her nefesi

Hem gurbetteki ağlıyor hem bekleyenin yüreği

Ne zormuş meğersem kardeşin hasreti

Ya sonsuz yokluğunu görürsem nasıl olurum bilmem

Senin acını görmektense ben canımı veririm bilsen

Şimdi siliyorum gözyaşlarımı sen üzme kendini

Elbet bir gün kavuşucağız bahar bitsin önce

Şimdi sensizliğe gömüyorum ruhumun vehmini

Geldiğinde sarılacağız ikimiz birlikte gerçekliğe

S.E