Kârda Gibiyim!

“Ben de sevdiğimi kimseye söylemem..”

Uğraştım, aradım bulmadım iyi

Bilmiyorum kaçırdım mı ölçüyü

Çok aradım yâre giden elçiyi

Boşa iz sürsem de, kârda gibiyim.

Her sabah, her seher kalkarım erken

Yanık yanık ağlamışım gülerken

Karşılık olmasın, severim derken

Ham hayal kursam da, kârda gibiyim.

Arzum nedir, efkârım ne sezen yok

Bağlarımda baykuş öter, gezen yok

Anlayan yok, ıstırabım yazan yok

Kalemi kırsam da, kârda gibiyim.

Yollar kar, mevsim kış bitiremem ki

Yük ağır, yol yokuş götüremem ki

Yaralar bir bakış, yatıramam ki

Uzaktan görsem de, kârda gibiyim.

Gönlümde bir telaş, ruhumda darlık

Hayalime sığmaz dünyalık, varlık

Verseler neylerim sultanlık, yarlık

Yerlere girsem de, kârda gibiyim.

Ak dediğin ak etmedi yüzümü

Garip kulum, tutan olmaz sözümü

Gün karardı ağ bürüyor gözümü

Bin gönül versem de, kârda gibiyim.

Eylül 2004

Zülfikar Yapar Kaleli