Karda Ayak İzleri Var

Karda ayak izleri var

Vurulup düştükleri yere kadar

Yüzleri tanınmayacak bir halde

Öldüğü yerde kalmış cesetleri

Onlar için hatıra yok

Saat durmuş

Onlar için değil

Yıldızlar ve bu gece

Onlar için değil gelen güneş

Artık onların yok

Uzak şehirlerde

Sevdikleri

Artık hepsi bitti

Açlık, susuzluk ve kin

Ne matara ne ekmek torbası lâzım

Ne silâh

Elbise ve düşen şapka da lüzumsuz

Artık üşümezler ki

En güzel ocak ateşleri

Artık ısıtamaz ellerini

İsimlerini en yakın tanıdık

Söylese işitmezler

Kurt mu, dost mu, düşman mı?

Bilmeyecekler baş uçlarına geleni

Artık ne tren, ne gemi

Onları getiremez bir daha