Karanlığı Sökün Atın

Zifir karanlık olunca yaşam nedir anlaşılmaz

Gören gözler görmez olur, ayak gitmez yol aşılmaz

Öyle zalim bir an gelir, her bir anı bir ölümdür

Düğümlenir tüm yürekler, sevgi-saygı paylaşılmaz

Yokluğun yüzü pek soğuk, hep kırılır, itilirsin

Başında bir kavuk varsa, itibar görür sevilirsin

Şimdi çok kötü zamandır, çakallar kaplan olmuş

Gerçekleri anlatırsan kötü dillere düşersin

“Gücü gücüne yetene” bu ne biçim zihniyettir

Soyup-soyan, çalanlar var, sistem bundan ibarettir

Tanklı, toplu gericiler dünyayı koydular derde

Açlık, kıyım, işkencedir, bu dönemde muhannettir

Sömürenlerin düzeni, her bir yerde ölüm, kandır

Çorum’da, Maraş’ta, Van’da yere düşenler candır

Çakal, kurt, sırtlan sürüsü sisteminiz çatırdıyor

Kızıl bir güneş doğuyor, şafak vakti pek yakındır

Karanlığı sökün atın, tüm güneşi halka verin

Ülkemize devrim gelsin aydınlığı yere serin

Çobanoğlu boyun eğmez, düşmana itibar etmez

Halk yolundan dönerse, boynuna ip takın gerin

Mehmet Çobanoğlu

11.09.2013

İstanbul