Kara Talih

İlk gözyaşım yere düştüğü zaman

Islattı yüzümü silen olmadı

Felek öfke ile baktığı zaman

İçim sızladı da bilen olmadı.

Beni gördü felek inletti arşı,

Hep sakınır oldum taşından başı,

Sonunda terk ettim yurdum Maraşı

Gitme diye bana gelen olmadı.

Gezdim gurbet elde iller dolaştım

Nice haller gördüm neye ulaştım

Bu kara talihe be bile şaştım

Yittim gurbet elde bulan olmadı.

Dost akraba nerde sordum kendime

Dost bildiklerimin düştüm fendine

Naletler okudum yedi ceddine

Sözümden bir ibret alan olmadı.

Olan oldu hayat ile barıştım

Aktım gittim selde göle karıştım

Kaderimle hata ettim yarıştım

Seheri deryaya salan olmadı