Kar Yağınca

Kar yağınca tufan yapar

Rüzgâr yapar boran yapar

Evsiz, barksız yoksulların

Her anını zindan yapar

Kar yağınca şiddetlenir

Tüm gücüyle kibirlenir

Yoksullara hiç acımaz

Düzen gibi böbürlenir

Kar yağınca kar üstüne

Her yer döner kar büstüne

Dışarıdaki tüm yoksullar

Dert çekerler dert üstüne

Kar yağınca yere iner

Yüreklere korku siner

Yoksulların çilesine

Gam üstüne kaygı biner

Kar yağınca tozar düşer

Ateş yapar yürek pişer

Börtü böcekler ölürken

Garip yoksul Yaz’ı düşler

Mehmet Çobanoğlu

01.01.2015

İstanbul