Kar Düştü Düşecek

Akşam oldu olacak..

Karanlığın bu vaktinde bu karlı dağların uzağı

Günlerden dondurucu serinlik

Hallerden firar

Bana

Azalıp giden zamanın güz izlerinde

Ağı gibi değen sarılıp yapışmaların

Kapısından geçmelerini bırakırken

Müsadesiz herşeyin kendi yolunda gittiği

Yalnızını başa çıkabilmek için

Hüznün evinden yalınkat giysileriyle

Sınırsızlığı dışarı taşınan şu adsız göçebe

Gitse bir tutam sonbahar

Gitmese bembeyaz ve sonsuz bir gölge

Bir başka cemre toprağa düşmekte usul ve sesiz

Argın konak...Ayaz bir eşiğin başında

Karanlık kar yüklü bulutlarıyla

İndi inecek tepelerden

Akşam ya oldu

Veya oldu olacak

Seyfi Karaca.........Kasım / 10