Kar ve Ay Aşkı

Gecelerden bir gündü

Ay yerde bir aydınlık gördü

Ayın aklı başından gitti

Düşündü bu bembeyaz olan neydi

Sordu bunu venüse marsa

Neptün dedi o karda;

Ne oldu ay kardeş ney sorun

Ay dedi kalbime sorun

Ben o bembeyaz yüzüne vuruldum

Ben onun sevdasıyla böyle oldum

Aya dediki tüm gezegenler

Olmaz bu sevda seni güneş engeller

Ayın yüregi dinlemiyordu ki ferman

Dedi o benim bu derdime derman

Tüm gezegenler acıdılar haline

Gönül ferman dinlemiyordu ki her şey nafile

Ay sabahlara kadar karı izledi

sabah olunca gördü güneşi

Lakin kalmamıştı sevdigi yardan eser

Dediki kendince güneş neden sevdamı keser

Görmeyince karı yara büyüdü fena biçimde

Bakıyordu her yere karı görmek içinde

Zühre yıldızı sordu, Ay kardeşim halin ne

Ve anlamıştı zaten akıl ermiyordu gönül işine

Zühre yıldızı dogdu ve kayboldu

Kutup yıldızı sevdiğin burda diye bagırıyordu

Ay kutuplara bir türlü yaklasamıyordu

Ay derdini bulutlara hic anlatamıyordu

Bulutlar duymuştu bu durumu

Aya sordular duyduklarimız dogrumu

Ay yutkundu, evet sevdim ben karı

Dedi ben duymamış olayım anlatılanları

neden diye sordu sevmek suç mu günah mı

Dinleseler o güzel duygularını ona anlatacaktı

Ay anlatacaktı ama dinleyen yoktu

Sinanis yıldızı o gece ayı bulmuştu

Sinanis dedi ki anlat derdini

Dünyalara ulastırayım sevgini

Ay sevindi gezegenler onun oldu

Ay cevapladı sinanis sordu

sinanis dünyaya en yakın yıldızdı

Kara sevdayı bilir ama hala yanlızdı

Ay sevindi o gündüz o gece

Bu aşk olur mu olmazmı diye yaptı endişe

sinanis yıldızı daglarda gördü karı

Kaplamıştı kar platoları ovaları

Seslendi sinanis yıldızı gökyüzünden kara

Dedi bir şey söylecegim sana

Kar dedi ki gülümsemeyle buyur kardeşim

Sinanis yıldızı dedi var benim bir derdim

Kar dedi ki anlat sinanis dinleyeyim

Yıldız düşünceli sen sevgiyi bilir mısın bileyim

Kar dediki ben sevmedim hic bir zaman

Sevsem bile güneş mutlu eylemez hiç bir an

Sinanis dediki seni seven bıri var

O mehtaplı gecelerde gördügün ay

Kar durdu duraksadı

Belki sevindi ama sevinci sakladı

Erdemli biri, çokta sevimli dedi kar

Ama olamaz ki bu güneş var

Sinanis bu sohbetlerden sonra ayrıldı ordan

Ay düşünceli sabırsız, bu aşktan perişan

Sinanis herşeyi anlattı aya

karla ay o gece bakıstılar doya doya

Ay güneşle görüştü konuyu açtı

Güneş sinirlendi lavlar fırlattı

Ay direndi o gün güneş tutuldu

Aydaki tüm hayat o gün maffoldu

Ay yenildi bitkin düstü ama seviyordu karı

Ayın içinde bitti gitti bütün efkarı

Sinanis yıldızı dogmadı o gece

Neredeydi, neden yoktu bilmece

Ay direcegim dedi bütün gücümle

Dedi kaybolsun isterse renk çümbüşümde

O sabaha güneşe yine direndi

Yaktı güneş ayın tüm ekosistemini

Kayboldu dünyadan güzel güzelligi

Artık yoktu bin bir türlü özelligi

Sabaha kadar aya kar yagdı

Bilmem nedendir havada asılı kaldı

Sabah güneş erittı asılı karları

karların aya degdi gözyaşları

İşte ayda ot bitmez yaşam yok

Sesi eski sesi degil pek boguk

Ay sevdıgi kar için hala savaşmakta

Ondan dolayıdır ki güneş tutulmakta

Ama karı güneş hep eritmekte

Kar su olup ayın şafkı suya düşmekte

Sinanis yıldızı yere düşmüstür

Hızıra, ilyasa dönüşmüştür

Ayın sevgisi iç bitmeyecek

karın yüregi hep ayı isteyecek

Bilmiyor muyuz ki onun aşkını

Neden bitirdi sandınız iç ısısını

O yemin etti başka yar almayacak koynuna

Ondan iklim olaylari görülmez,ondan bakar karın yoluna

kar eriyip ona bir cıkış yolu aramak için

Hep ona dogru akar için için

Bu aşk öyküleri girdi işte rüyama

Bunları kafadan uydurdum sanma