Şiir • Bilinmiyor

Kaotik Ölü Düşleri

Yazar / Şair

Tahsin Özmen
person

bi damla serçe sesinin gölgesinde…

öpüşerek pembeye boyadı hayatı…tunçtan demirden sevgililer

ve

sevdikçe…budandı dalları ahşap insanların…uçtukça hafiflediler

o sırada…

ikinci el umut pazarlarında yaşamın anahtarını arıyordu ölüler

.

bense bir meczubun bedeninde ruh

yüreğinde umut gözlerinde buluttum

göstermedi güneşi zebaniler beyza gecelerde

ve yağmur olup yağdıkça…

kaç martı boğuldu hıçkırıklarımda…unuttum…!

içimdeki ucsuz bucaksız boşlukta…ipek gırlangıçlar uçuyordu

hüzünlü şarkılar çalıyor çengiler

ve çaldıkça…bir kadın silüeti semazen gibi dönüyordu

gezinmekten yorulan bulut…

bir yıldızın kuyruğuna tutunmuş…güneşin terini siliyordu

ve çekilmişti insanlığın sifonu…

çektikçe…camdan ömürler tuz buz olup ölüyordu

.

bir ara…

yırtık bir kefene sarılı… dizleri parçalanmış…

ölü bir bebeği öptüm ayak parmaklarından…soğukmuş

anladım ki…

taşlar da üşürmüş bu üryan şehrin mezarlıklarında

ve zulmün dili bir yılanı sokmuş

soktukça sanki ceset tarlası

ölümün türkçesi ingilizcesi arapcası çincesi yokmuş

.

körmüş karanlığın gözleri

ve denizde sanırmış kendini hep…akvaryum balıkları

her doğumunda kızıl gonca sunan yanardağ gibi

deniz ceset kustukça…

köprüde sıra bekleşen intiharlara tabut olacağız diye…

suda oynaşırmış midye kabukları

.

/…oysa;

berzahdaki tüm ölüler…bir hayat dahi etmezmiş

çünkü bedenlerdeki ruhlar ve gözlerdeki ışık yetmezmiş…/

.

yüzü kayıp gölgeler…

tırnak aralarında biriktirdiği günahları karşılığında

masal gibi sımsıcak gözbebeklerini…

gül yapraklarına sarıp Hüdaya sunmuş

avare bir kadavra…

kanserli rüzgarını soyunmak için…

belki de günahlarından arınmak için

hüzünbaz bir mavide yundukça yunmuş

el sallıyordu iki ceset

meğer düş kurduğum şehir…

kendi sokağında…tam onikiden vurulmuş

.

//…demek ki… üfleyip söndürmüş zamanı ecel

ne gelir elden…! artık ben sustukça yüreğim konuşsun

bahçem demden…gözler nurdan yoksun

“Hamdolsun ki öldüm”…yalan dünyadaki yaralar neylesin efsun…//

"bi damla serçe sesinin gölgesinde…"

2006

*tahsin özmen bez bebekler de üşür çatım&baskı yayank2006

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...