Kanlı Vurgun

KANLI VURGUN

Çamlıca Osman’ın yerinde şubatta

Bir kandile dört el uzandı ,altın saatli

Dört kanlı el ,sahte bankonot gibi

Cılız gırtlağından sıkıverdiler ışığın

O zaman sesler poyrazla birlikte gittiler

İstanbul kızıl kan ağladı,cebin oldu

Şahitlerin tükürükleri boğazlarında tutsaklaştı

Uyuşuk itler bomboş bidonları devirdiler

Gürültüler kaldırımlara aktı ,biliyorum

Çamlıca Osman’ın yerinde şubatta

Gizli bir fay kırıldı boydan,boya

Evsizler şaraplandı kaldırımda

Münasebeti cinsi kediler korkuyla kaçıştı

Perdeler pencereleri kapatırken,saklandı ışıklar

Bebeklerinde gözleri kapalı bir kadının çığlığı

Çamlıca Osman’ın yerinde şubatta

Kesif bir kış hakim iken Levent’te

Malisor Arnavutun evinde bahar ağaçları vardı

Sağırlaşmış karanlıkta dört adam vardı

Kanlı vurgunu öleşen,dekolte gözlü

Biri melez Arnavut,üçü Türk’tü

Vedat DÜNDAR