Kanki

Bu yorgun akşamların ağırlığı

Omuzlarıma çöker

Taşıyamam be kanki

Taşıyamam kendimi

Kurşun sıkılmış dizlerime sanki

Beni bu akşam bana bırak

Yarın işe gideceksin

Vakit geç oldu bak

Seninkinin gözleri yine saattedir

Haydi kanki, sen git

Beni bu akşam burada bırak

İşte mekan göründü zaten köşeden

Bir sigara yakarım

Bir iki kadeh te bir şey atarım

Dün akşamdan uykusuzum zaten

Merak etme, bu gece erken yatarım

Bu terkedilmişlik, bu yalnızlık

Bir benim kaderim değil ya şu koca dünyada

Sanma her gece düşünür, sabahlarım

Üzülme kanki

Duruyor hala yüreğimde yarına dair umutlarım

Tamam

Olur ya uyanırsam yine sabaha karşı

Kaçmış uykuların peşine düşmem

Sana söz kanki

Onu düşünmem

Oturur bir şiir yazarım belki öylesine

Altına tarih atmam

Ama bilirsin kanki

Ne zaman yazdığımı da asla unutmam

Neyse kanki

Haydi koyul yoluna

İşte böyle, konuştukça ardı arkası gelmez sözlerimin

Sen bakma bana

Haydi koş, var bir önce yuvana

Beni burada bırak

Bu akşam bir başka yorgunum

Ama sanma bu yorgunluk olur sonum

Bakma bana öyle

Hatırında karamsarlık kalmasın bu akşamdan

Bir kapıyı aralamadan, birini kapamazmış Yaradan

Ne umutlar doğarmış, gün doğmadan

Haydi kanki, haydi dostum

Görüşürüz yarın, yarın olmazsa öbür gün

Bakma bana öyle üzgün üzgün

Biliyorum

Yarın da güneş doğacak

O güneş ki, ne aydınlık ne güzel yüzlere vuracak

O güneş ki, biliyorum be kanki

Onun simsiyah gözlerinde yansıyacak

O beni unutmaz be kanki

Biliyorum unutmayacak?

Gürsel İleri