Kalp İsyanı

oturmuşuz arkadaşlarla

yurdun kasvetli odasında

konuşuyoruz havadaan sudaan

anlatıyoruz birbirimize yaşadıklarımızı

nede olsa yeni tanışmışız

birbirimizi ....

hep güzel günlerimizden bahsediyoruz

egomuzu tatmin ediyoruz belkide

o gururla anlatıyor hikayesini

diğeri ona nispet yapıyor

bak benim hikayem

seninkinden daha cesur diyor

laf dönüyor dolaşıyor

sevgililere geliryor birden

kimse anlamıyor nasıl olduğunu

herkes donup kalıyor

hani casur arkadaşlar

hani hikayeleri

belliki hepsinin çok acı çekmişler

hemde çoook büyük acıları

bende dondum kaldım

gözlerim birden cama süzüldü

dışarıda süzülen yağmur damlaları gibi

allah kahretsin yine bir akşam

yine yağmur var

yine karşımda bir sokak lambası

ama altında bir eksik var

o an birden birşeyler kırılıyor sanki

etrafım kararıyor gözlerim büyüyor

inanamıyorum kendime

sanki yüzyıllırca kapalı duran

hiç açılmayan anı sandığının kiliti kırılmış

atlıyorum üstüne açılmasın diye

zorlanıyorum zaten gücümde yok

beni havaya fırlatarak açılı veriyor

birden anılar teker teker çıkıveriyor içinden

pervasızca dolaşıyorlar etrafımda

bazıları mıncıklıyor kaba etlerimi

ama bir tanesi karşıma geçmiş

alay ediyor benimle

lambanın altını doldurarak

o güne gidiyorum ansızın

sen karşımdasın

sokak lambasına dayanmış

birilerini bekliyorsun

yağmur saçlarını okşuyor

lambanın yaydığı ışık

sanki seni nurlandırıyor

havanın karanlığıyla özdeşen gözlerin

beni içine hapsediyor

kaçamıyorum kurtaramıyorum

birden vucudum sarsılıyor

sanki isyan ediyorlar

tek bir güç olmuşcasına

kandamlaları organlarımı elegeçiriyor

onları istila ediyorlar

ne oluyor diyorum kendi kendime

nasıl bir isyandır diyorum

sonra anlıyorumki

başını kalbim çekiyor

şimdiki gibi

hızlı hızlı atarak