Kalmadı

Kıyamet günü yaşamlardan

Durgunluk saatlerine

Kaygılarından az acıyor artık etler

Ve yitmiş gözlerinden sonra

Ya mekanını yanlışladı insan

ya da yanlış mekanlarda sarıldı birbirine

Sarmaş dolaş baktılar yüzüme

Yüzümde bir çizgi oldu kaldı

Tamda sevmişken yanlızlığımı

Bırakmadılar zoraki dostlar gibi

Uzakdan yanımda oldular

Bilirdim siyahı,beyazı

Ama onlar hiç bilemediler ağlamayı

Kafalarında uyuşuk hesaplar

Yüzlerine kalın zincirler sardılar

Sonunda kış gibi

Ayaza kaldı düşleri

Kış geçti kalmadı

Yaz geçti kalmadı...