Kalıbının Yazığı

Dahi gelişi güzellere serpilip delişen bahar olsun

Dahi güz

Yorgun yerinde darmadağın

Göçe sarılı yatak yorganlar bırakan

Güvercinlikten kanatlı kuşlara yol sorup

Dahi kara yazgılı diz boyu aşkın kışında olsun

Sofranın ucundan , ekmeğinin kırıntısından

Herşeyin kendi ateşinden kül olana

Harman yangın

Dahi yaz olsun...

İnanmaksa en anlaşılır insan dilinden

Sunup almaksa gönül saflığında güvenci...

Yere göğe sığdırılmayan ilahilerle

Depolanıp ambarlanmak diye şifre geliştiren

Kapakları açılmayan kilitlerle

Ünsüzlerden ün(lem) çığlıklamaya

Ulaşılmaz raflardan amentübillah okuyorsa

Din

Yahut imancı..

Kıt tır ki o kanaat

Cürümü kendi ateşini bile korundurmayan

Eli iş tuttuğunu sanan bahsiyle

Bozuk zihniyetli sanat yaptığını zanneden zenaat...

Yaptığı bozduğuna delil

Kapısından geçmiyorsa elini kolunu salayarak hayat...

Ve gel gelelimden şair...kurum kurum kukuman

Kendine kıyak çeken şahanelikleriyle

Zavar ve ziyan övünmüş değirmenin

Kezzap sucusu gibi ağılı dillerle

Laf söz mumyalıyorsa ondan soyluluk umduğu

İnsana uzak

Ulaşılmazlarıyla çar ve çur...

Yazıktır yazık..

Ucuz piyasada pahalı fiyaka bozacağım

Deyip tuttuprup..

Büyük aldanmıştır küçük ayak oyunların

Demir dökümlü kalıbı

Seyfi Karaca.......Ekim / 10