Kalem

beyaz kağıtlar üzerinde geziniyorum

bir soğa bir sola

yukarıdan aşağıya

kimi zamanlar siyahtan bıkıp renkleniyorum ya

kelimeler kalbimde iki dörtlüğe dönüşüyor

soluk alıp veridiğim cümleler

peşinden koşturduğum hikayeler

incecik böcek misali

yüreklerde yatan aslanların

kimi zaman sevinçlerin umutların acıların

kireç sökücüsü oluyorum ya...

çelik masada duran pembe dosya

bir biri ardına hikayeler batıp çıkıyor

kimlerin hayatı kalem uclarında yok sayılıp hüküm giyecek

kimlerinin yeniden yeşerecek

İcra kalem müdürü masalarında

nasılda bezgin yorgun oluyorum...

kaderleri yeniden yazılacaklar listesi kabarırken

yorgun bitap düşeceğimi bile bile...

parlak renkli gezindiğim sayfalar çiçek açan

umut barış kardeşlik sevgi çocuk serçe misali