Kalbinde Köşkolan

Hayat ağacıymış

Doğmuş bir günün getirdikleriyle çiğ

Toprak

Ve polen

Ferfecirlerarası aklın sınırlarını zorlayan keşiflerde

Çerçevelenmiş yalnızlık resimlerini insan boyu aşarak

Eser bir anda

Yağar bir demde

Süren bir devranda, hayal meyal hayli zaman

Söner söner yeniden yanarmış gece gündüze çığırsız

Günün getirdikleriyle yeniden genç ile genç olurmuş ne bilsin bahar

Dün işte öyle yaşanmış

Ve o kadar büyük kimde ne yaşadığıyla dün

Yarın işte okadar küçük mü küçük...

Yaşanacak şeylerin kapısında kendini,

Çocuk salıncaklarda bekleyen

Bugün dün ile bahar olmuş da

Çiçek çınar bahçeleriyle sana gelmiş mevsim gene

Eeeey ömrüm bugün bahar bir bahar daha olmuş da sana

Ya sen...?

Peki ya şimdi sen, şu deli çağlayanlarda dolusuna deli

Şimdi kaçıncı devresindesin aksi sarkacın ?

Yaşın kim bu zamanda...

Ömrüm, bu zamanda yaşıtın nere ..?

Dönerek... ağarak...

Avunmuş bir menzili meşk-i sevdalara iletip

Kalbinde sonsuzu köşkolan ömrüm

Vakti yüzyılların..?

Seyfi Karaca...........Nisan / 11