Şiir

Kalbi Doğrusuna

Durması gereken yerde durduğundan an

Yürümesi gereken yerde kalbi doğrusuna ilerlemekle zamanı

Olması gereken yerde geceyi gündüz,

Gündüzü gecelere dönenden

Kişi zati görünmesi gereken bütün uzaklardan duyup kendini

Ve gözlerinden bakması gereken yerde sevilenin gözüyle

Esip tütünce hasretinde olanın delice gönüllerden o sebep

Üşenmeyip gidince kişi

Varılması gereken izlerden hayaller dolanıp kendine

Zati şöylece fukarası dünya, etrafında pervane dönmektedir

Seyran mı seyran...

Zati kendine varmasını bilen düşlerde beslenen uyku

Uçarı kalbiyle akranlığını bir kılıp

Sevince boğulmaktan öte uyanınca delidir zati

Herşeyi yerli yerinde sevmekle tanışıp

Bulduğu gönül sfrasında

Hayran bir hayran..

Seyfi Karaca........Ocak / 11

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

Kopyalandı