Kalanlar Zaman Yolcunun

Dünya han

Sen yalan, ben yalan, o yalan, bu yalan...

Bu yalanlarla nereye varırsa başımız beraberinde giden hal

İlerimiz çiğ damlası düşüren serin sabah

Gerimiz gölge gölge akşam eşiksiz ve mabeyinsiz

Kurulduktan beridir salıncağına

Sallan o yana

Eğlen bu yana

Kopup giden elmas kesiği yakuti bir hayal

Yarısı senin bu sızının yarısı benim bilen bilmeyenin hakkına

Yazan okuyan aşk payıyla ötemiz berimiz,

Yavan sehmimiz,

Geri kalansa halleri bize sırılsıklam uyan

Zemberek içinde dön ha dönde akrepsi

Müjdeleri sevda yaralısına sancılı

Kalanlar kendini yolcu sanan zamana

Seyfi Karaca........Mayıs / 11