Kâinatın Efendisine

Gittikten Sonra

Senden uzak kaldı Yemen elleri

Sahra çoban oldu gittikten sonra

Vâiz! Tez anlat tez, gayri halleri

Bize bir hâl oldu gittikten sonra

Huşû duyulmuyor, aşk sana muhtaç

Tekrar gel ne olur, kucağını aç

Secdeden secdeye ağlaşır mirac

Dağ taş Bilâl oldu, gittikten sonra

Her şeyde başkalık, gül dalında kan,

Sensizlik içinde mâna ve zaman

O günü özlüyor işte şu meydan

Zaman ihlâl oldu, gittikten sonra

Seni hissedenler sessiz gülizâr

Sana söyleyecek sanki yüzüm var

Ey ebedî güzel ikliminde yâr

Hâl kıyl-ü kâl oldu, gittikten sonra

Zihinler bulanık, ifade boğuk

Mısralar sancı ye’s, heceler eğik

El açıp koşsam da soluklar soğuk

Duygu, aşk çöl oldu, gittikten sonra

Zevk sefa dâhilden göz kırpar heyhât!

Raks eder sokaklar iffete inat

Yangına müptela sensiz her hayat

Edep pâyimal oldu, gittikten sonra

Ümmet olabilmek âdemin şanı

Kölelik zapt etti bütün cihanı

Kulluğu kirlettti nefs-i zebânı

Kul kula kul oldu, gittikten sonra

Muâsır medenî hep diri diri

Tabuta devrettik, mihrab tekbiri

İhlâsta cüceyiz, isyanda iri

Sekerât bol oldu, gittikten sonra

Faran yamaçları sabâ bezenmiş

Yer göğe kasveti terk edip sinmiş

Dağın uğultusu vadiye inmiş

Dünya sefil oldu, gittikten sonra

Cehâlet düzine belâdan belâ

Çılgınlık taptaze her yer Kerbelâ

Paslanmış düşünce sürüyor halâ

Kaç ihtilâl oldu, gittikten sonra

Efendim gül yüzlüm hep hayâl kurdum

Bütün benliğimle coştum yalvardım

Yılları yıllara ekleyip durdum

Yok, meçhul oldu, gittikten sonra

Şu renksiz vakitler hep seni arar

Ürperten dehşetli sahneler kalkar

Gazze’de Keşmir’de kan gözyaşı var

İdamlık yol oldu, gittikten sonra

Göçmen kuşlar gibi sıralanırım

Aklıma düşünce paralanırım

Hüznünü duyunca yaralanırım

Gözyaşı zül oldu, gittikten sonra

Senli tepelerde aradığım kent

Sensizlik ötesi bir acı kement

Bir kerecik daha n’olur teşrif et

Yol izmihlâl oldu, gittikten sonra

Derin bir tahayyül meftunu yakar

Seni anlatamam acizim ben yâr

Hoş yürek sesleri belki de efkâr,

Ney hasbihal oldu gittikten sonra

Sen Nebîyyi Mürsel sen hep yaşarsın

Mekke’de Uhud’ta, Sîna’da varsın

Revâha'nın hüznü beni de sarsın

Hissiyat lal oldu gittikten sonra

His arzuhâl oldu, gittikten sonra...

22.10.09 Bursa

Ömer Ekinci Micingirt