Kâinat Karanlık

“bu sevgim kimsenin umurunda olmaz”

Seni tanımadım, seni görmedim

Sevginin yolunda rayım, çok görme.

Seni avutmadım, umut vermedim

Kâinat karanlık, ayım, çok görme.

Şiiri okuyup ağlayan gözüm.

Ağaca çul çaput bağlayan gözüm

Beni ta yürekten dağlayan gözüm

İşsiz, güçsüz, avareyim, çok görme.

Sevgimi hiç kimse almaz ne demek

“Kimsenin umrunda olmaz” ne demek.

Dualar menzili bulmaz ne demek

Sen derya, ben ise çayım, çok görme.

Dillerin ısırgan, diken olsan da

İçime gam, keder eken olsan da

Tutup yüreğimi söken olsan da

Yollarına gül sereyim, çok görme.

Çok uğraştım o gönlüne sızmaya

Niyetlendim sana şiir yazmaya

Hazırsın sen bana mezar kazmaya

Candan öte can vereyim, çok görme.

Gönülsüz güzelde naz üstüne naz

Belki yanak pembe ve dudak kiraz

Bunca uğraşımı görüyorsun az

Sen esassın, ben arayım, çok görme.

Nefret ettiğini haykır, darılma

Bana kızıp yalnızlığa sarılma

Sana çok sitemler yazarım ama

Bırak beni ben kırayım, çok görme.

26 Eylül 2004

Zülfikar Yapar Kaleli