Kağızman’ın Şanı Var

Bağı var bahçesi var dağlarında sümbülü

Güneş erken doğarsa öter seher bülbülü

Baharı, yazı şendir gül-gülistanlı haldir

İnsanları çok cömert hepsi dünya makbulü

Eteğinde Aras’ı; yamacında duman, kar

Mükemmeli köyleri, bağlı-bahçelidir Har

Kızları sanki peri gelinler de huri

Başlarında al yazma belerinde kemer var

Kağızman’ın şanı var, altmış pare köyü var

Sevdamı verdim ona, ne olur sen küsme yar

Çayır, çemeni zümrüt, bulakları tatlıdır

Ben gitmeden ölürsem bana bir resmini sar

Her vadi her yaylası güzeldir tüm yerleri

Pifik, Dut, Karakale, Kömürlü de köyleri

Zaraphane Deresi sanki anne kucağı

Türkmen’leri aydındır, bilgilidir Kürt’leri

Kağızman sanki cennet, kardeşliğe mekândır

İnsan olan bir kişi güzel gözle bakandır

Çobanoğlu hep yazar, sıla emsalsiz şeydir

Baba, anne, dost gibi insana çok yakındır.

Mehmet Çobanoğlu

14.08.2013

İstanbul