Şiir • Bilinmiyor

Kaderimin Mehtabı Gülüşün

person

Yastığına düşen gözyaşları kurudu mu ?

Hikâyesi bitmeden yalnızlığın..

Usulca dinle, anlatacakları var

Bu sessizliğin, bu karanlığın..

Son bulmasın, huzurlu uyandığımız yarınlar

Bak pencerenin kenarından sızıyor rüzgâr,

Yüreğinde dökülmemiş yapraklar olmalı hâlâ

Sümbülleri solan o günlerden arda kalan..

Hadi yine gözbebeklerinle bana yakalan..

Benim içimde özlem, sende korku saklı

Ayrılmayan eller artık birbirine yasaklı..

Öylesine güzeldi ki oysa deniz ve ay

Belki de bizim bahtımız karaydı ne dersin ?

Huzur sensin, güven sensin, aşk sensin

Beraber olduğumuz günleri bir an düşün..

Sonsuz olan sensin, Kaderimin Mehtabı Gülüşün...

"Yastığına düşen gözyaşları kurudu mu ?"

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...