Şiir • Bilinmiyor

Kader Utansın

Yazar / Şair

SEHER TÜRKMEN
person

Sen damarlarımda dolaşan kansın

Canımın içinde yürekte cansın

Varsın eller beni kul,kölen sansın

Beni bu hallere koyan UTANSIN.

Canım dedim sen bilmedin sevgimi,

Acımadan kırdın güzel kalbimi,

İçim yandı diyemedim derdimi,

Yüzüme gülmeyen kader UTANSIN.

Biz iki bedende bir can gibiyiz

Mecnunla Leylayız Kerem Aslıyız

Aradaki dağlar sanman ayrıyız

Bize ayrılığı yoran UTANSIN

Sanadır bu sözüm ey kalbi taşlı

Bu aşk baharında kalmasın başlı

Gurbet el de beni gözleri yaşlı

Bırakıpta kaçan kalleş UTANSIN

Çektiği ezaları zalimane yaşatan,

Güleceği mevsimde Seheri hep ağlatan,

Var olduğunu sanan zalim fail UTANSIN

Bende çözülmeyen gizli çilesin

Nasıl yandığımı nerden bilesin

Bekledim de durdum yola gelesin

Seven yüreğimi yaran UTANSIN.

Sevdan ile yaktin bagrimi basimsi

Sevda pinarinda yikayin naasimi

Aysel diyarindan getirin mezar tasimi

Sevda atesini yakip giden UTANSIN

Öyle bir zerafet; edilmez tarif,

Çiçek gibi hassas,o kadar naif.

Bülbül gibi içli, gül gibi zarif

Bu güzel yüreği vuran UTANSIN.

Servetimi sana verdim diyordu,

Ömrümü yoluna serdim diyordu,

Enaz annem kadar sevdim diyordu,

Şimdi el yerine koyan UTANSIN.

Yakıp kavuruyor aşk ateşi bil

O güneşe karşı ne yapar ki çöl

Ben ona gönlümden gönderirken gül

Yabanlarda diken deren UTANSIN..

Aslında sevmeyen yüreksizlerin

İşleri hep öyle yalan ve dolan

Bir zaman verilen sözünden dönen

Aşkı beş paraya satan UTANSIN.

"Sen damarlarımda dolaşan kansın"

O idi mihneti derdi yükletip

Çekilmedik acıları ekletip

Ömür boyu kapısında bekletip

Yare yüz vermeyen yaran utansın

Beni hiç bir gün aramasanda

Seni ben hep düşüneceğim

Benim için hiç ağlamasanda

Sensiz ben hiç gülmeyeceğim

Beni bu hallere koyan UTANSIN.

Ben ona vermiştim, bütün sevgimi

Vebali bumuydu, yaktı kalbimi

Acılar yaşatan, sormaz derdimi

Beni bir başıma, koyan UTANSIN.

Birgün güldürmedi yüzüm sefadan

Katlanır bu gönül aşka vefadan

Utansın verdiği eza cefadan

Cana can olmayan O yar utansın.

Yüreğinden taşanlar sel olmuş,

Dünkü dostlar bugün el olmuş.

Yıkılmış gönül, baykuşlar dolmuş,

Gönül sarayını yıkanlar utansın

Sen böyle değildin, bilmem ne oldu,

Mutlu yuvamızı bozan utansın.

Kurudu bahçemin gülleri soldu,

Varsın kuyumuzu kazan utansın

NEDEN BANA ÇOK GÖRDÜN SEN BU AŞKI

DİLİMDEN DÜŞÜRMEDİM BEN BU ŞARKIYI

GÜN YÜZÜ GÖSTERMEDİN Kİ BANA CADI

BENİ ALDATAN O GÖZLER UTANSIN.

Üflediğin aşkı alsan canımdan

Ruhuma bir ayaz vurur anımdan

Yokluğun sebepsiz geçti yanımdan

Sevdamızı vuran kader UTANSIN.......

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...