Kaçak Tütün Kokusu

Bir rüzgârdır

Kasıp kavuran

Gülleri dalından ayıran

Ocakları söndürüp

Külleri savuran

Her yeri diyarı cehenneme çeviren

Bir rüzgârdır

Lodoslama essen

Çevreyi yakan, yıkan

Henüz umutların

Tükenmediği anlar

Davranışları bozuk

Bir deyyusun hâli sınır ötesi

Sınır berisi, insanların içini karartı

Bir rüzgârdır

Esiyor yedi düvelden

Söğüt, çınar, mazı dallarına

Filizkıran veya bir boran gibi

Maviyi siyaha çeviren duman gibi

Umutları, duyguları kemiren ejderha misali

Bir rüzgâr esti

Arsız, hayâsız

Dağlarda yaraları

Sızlayan

Masum çocukların

Gecenin bitişi

Şafağın başladığı yerde

Feryatları, çığlıkları cihanı sardı

Katırların ayak izleri kan kırmızı, Uludere’de

Bir rüzgârdır

Dadanmış halklara

Eşkıyalar güveniyor

Tanklara, toplara

Elbet bir güneş doğacak

Yaylalara, ovalara, dağlara

Kaçak tütün kokusunun sindiği ellere, diyarlara

Delice gelse tufanlar, tüm umutlar yine yeşerecek.

Mehmet Çobanoğlu

07.10.2013

İstanbul