Şiir • Bilinmiyor

Jiyan

Yazar / Şair

Müsade Özdemir
person

son yolcu gitti, son yağmur yağdı

sustu son şarkı

bu ne ilk ne de son gece…

soğuk sarılar içindeyim, boyun eğiyorum

gidişin hangi tufanın gelişiydi

boynumda muska gibi gezdirdiğim kasırgam

kim var benden başka böyle bekleyen

kimler senin kadrine kapanıktır benim kadar

jiyan

umuda buladığım

hangi gülün bülbülüsün

sevdayı yükledin yorgun kanatlarına

söyle jiyan söyle, göç etme zamanı gelmedi mi

hangi dağı aşsam hangi dala tutunsam

hasretin göğsüme değen taşkınlığında ateş yanarcasına

eriyip giden bu zavallı bedenim, bir avuç küldür jiyan

alışamadım yokluğuna ölüme alıştığım kadar

gitme, bırakma ellerimi demiştim

gittin jiyan

gittin gideli düşmelerdeyim

sesinde gizlediğin neydi jiyan, bedenimi parçalara bölen

sırrın neydi jiyan acıyı dillendiren

hecelerim yorgun, haykırıyorum sensizliğe

bir yanım düşer gibi toprağa

jiyanım sıcaklığım

jiyanım uysallığım

yokluğunda yok olmuşluğum

bin bir koku, bin bir renk, sokaklarımda izlerine kavuştuğum

zaman eğiliyor yalnızlığa, düşün jiyan

tükenerek yenilmeyi düşün

söyleyecek söz bulamıyor insan

uzayan yolları dinamitliyorum, sana erişilmezliği

bağırıyorum sevdamın görkeminde

gök yanıt vermiyor, yer yanıt vermiyor

boşluklardayım

sabaha düşman gecelerde buluyorum seni

çiseliyorsun benliğime ılık ılık

gün doğuyor, yankılana yankılana gidiyorsun

çekiliyor yüreğimin kanı jiyan

"son yolcu gitti, son yağmur yağdı"

kerpiç duvarlım, yıkık damlım, kapılarda meltemim

saçları buğday başaklım

odam soğuk, yatağım yorgun, inliyor pencerem

nereye baksam sen, neye dokunsam sen

ah bir bilsen jiyanım bilsen

kuşlar deli deli uçuyor yörüngesiz

gel kıralım feleğin çemberini

gel bozalım ayrılığın hesabını

gel jiyanım gel, adınla gel toprağıma

korkma kim kendi dağında düşebilir

elini ver

yanan parmakların ucunda kim üşüyebilir

kurumuş dudaklarımda türkülerin en içlisi

uzadıkça acının boyu düşlerimde, gökler düşüyor üstüme

çöl fırtınaları üstüme üstüme

ateş topuyla geliyor düş avcıları

ıssız zamanlarda yitip sana koşuyorum

yıldızlarım sönüyor

sönüyor jiyan ve kimse görmüyor

kesiliyor elim ayağım, siliniyor yüzüm

hayallerine sığındığım, ateş bedenli tılsımım

nice şehirler yıkıldı bir gecede

sana hangisinden sesleneyim

son şarkı kim içindi

çanlar kime

kimin bu nihayet, sessiz - kimsesiz

bu ceset, bu cinayet

kimin jiyan

kimin

Müsade Özdemir

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...